De geschiedenis van de familie Kuntz in de wijnbouw en kuiperij gaat eeuwen terug in Lieser, \u00e9\u00e9n bocht stroomopwaarts van Bernkastel, in het hart van de Moezelvallei. Sybille groeide zoals te verwachten was op in de wijnbouw, een werk dat zij als kind ronduit verafschuwde. Toen ze aan de universiteit bedrijfskunde studeerde, baatte ze een wijnwinkel uit om de kosten te dekken, want wijn maken was haar tweede natuur. Na haar studie keerde ze terug naar de Moezel, de cirkel was rond… ze geloofde dat ze net zo goed Riesling uit de Moezel kon maken als de Riesling die ze had leren kennen en die ze in haar winkel verkocht. Haar smaak had zich ontwikkeld en haar wortels zaten diep in de wijn, dus waarom niet?<\/p>\n
Sybille begon met iets meer dan een hectare wijngaard in 1984, een verschrikkelijk wijnjaar. Vanaf het begin werden haar wijnen gemaakt in de door haar geprefereerde drogere stijl. Dit was de traditie in een groot deel van het Moezeldal v\u00f3\u00f3r de twee wereldoorlogen, toen druiven met een rijpheidsgraad die overeenkwam met QbA, Kabinett of Sp\u00e4tlese min of meer droog vergist werden, en de wijn een paar jaar moest rijpen om de stabiliteit te waarborgen voordat hij naar de markt werd verscheept. Na de oorlogen nam de praktijk van het maken van wijnen met restsuiker een hoge vlucht, die werd bekrachtigd met de superlatieve en zeer rijpe jaargang 1959. Ook nu nog behoren de meeste producenten aan de Moezel tot het kamp van de zoetere wijnen. Sybille had het ondanks haar familiegeschiedenis in de wijnbouw dan ook niet makkelijk: ze was niet alleen een verschoppeling die droge wijnen maakte, maar ze deed dat ook nog eens als vrouw. Tot overmaat van ramp was ze ook nog eens een wijnmaakster zonder diploma enologie. In 1990 stopte ze met het gebruik van herbiciden en pesticiden.<\/p>\n
In 1995 trouwde ze met Markus Riedlin (een enoloog – van de Geisenheim Universiteit, nietwaar), die acht jaar lang een wijngaard had beheerd in de staat New York met uitzicht op Lake Erie. Hij keerde terug naar Duitsland om directeur te worden van het grote staatsdomein Friedrich-Wilheim-Gymnasium in Trier. Kort daarna ontmoette hij op een proeverij Sybille, die geen verlegen, teruggetrokken bloem bleek te zijn, maar een vrouw met een formidabel karakter die op hun eerste afspraakje een fles van haar kurkdroge Sp\u00e4tlese meebracht om op te drinken. Niet lang daarna verliet hij het staatsdomein om met haar in Lieser te gaan werken. Vervolgens stopten ze met het gebruik van synthetische fungicide in de wijngaard en behaalden ze in 2013 de biologische certificering. In 2016 behaalde zij de biodynamische certificering van Demeter, en in 2018 behaalde Markus de Demeter certificering voor het kleine landgoed in Baden dat hij enkele jaren eerder van zijn vader erfde. Wijnen van beide landgoederen worden gemaakt op hun wijnmakerij in Lieser, en de twee nemen elke beslissing samen.<\/p>\n
Het is vermeldenswaard dat er vandaag de dag in het gehele Moezeldal minder dan tien gecertificeerde biologisch-dynamische wijngoederen zijn. Stilistisch gezien heeft Sybille zich in 2011 vastbesloten om droge wijnen te maken. Ze kiest voor \u00e9\u00e9n wijn per categorie en maakt de eerste drie niveaus beslist droog, waarbij haar auslese feinherb de overgang naar het zoete markeert. Dit was logisch omdat het de rijpingscyclus van de druif volgt. Met dat wijnjaar vernieuwde zij ook haar etiketten om de rijpheidsgraad aan te geven door de kleur van het etiket, die overeenkomt met de kleur van de druif in elk stadium. De uitzondering op die regel is het blauwe Kabinett-etiket, dat verwijst naar de Devoonse leisteen van haar wijngaarden en de mineraliteit die deze met zich meebrengt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De geschiedenis van de familie Kuntz in de wijnbouw en kuiperij gaat eeuwen terug in Lieser, \u00e9\u00e9n bocht stroomopwaarts van Bernkastel, in het hart van de Moezelvallei. Sybille groeide zoals te verwachten was op in de wijnbouw, een werk dat zij als kind ronduit verafschuwde. Toen ze aan de universiteit bedrijfskunde studeerde, baatte ze een wijnwinkel uit om de kosten te dekken, want wijn maken was haar tweede natuur. Na haar studie keerde ze terug naar de Moezel, de cirkel was rond… ze geloofde dat ze net zo goed Riesling uit de Moezel kon maken als de Riesling die ze had leren kennen en die ze in haar winkel verkocht. Haar smaak had zich ontwikkeld en haar wortels zaten diep in de wijn, dus waarom niet? Sybille begon met iets meer dan een hectare wijngaard in 1984, een verschrikkelijk wijnjaar. Vanaf het begin werden haar wijnen gemaakt in de door haar geprefereerde drogere stijl. Dit was de traditie in een groot deel van het Moezeldal v\u00f3\u00f3r de twee wereldoorlogen, toen druiven met een rijpheidsgraad die overeenkwam met QbA, Kabinett of Sp\u00e4tlese min of meer droog vergist werden, en de wijn een paar jaar moest rijpen om de stabiliteit te waarborgen voordat hij naar de markt werd verscheept. Na de oorlogen nam de praktijk van het maken van wijnen met restsuiker een hoge vlucht, die werd bekrachtigd met de superlatieve en zeer rijpe jaargang 1959. Ook nu nog behoren de meeste producenten aan de Moezel tot het kamp van de zoetere wijnen. Sybille had het ondanks haar familiegeschiedenis in de wijnbouw dan ook niet makkelijk: ze was niet alleen een verschoppeling die droge wijnen maakte, maar ze deed dat ook nog eens als vrouw. Tot overmaat van ramp was ze ook nog eens een wijnmaakster zonder diploma enologie. In 1990 stopte ze met het gebruik van herbiciden en pesticiden. In 1995 trouwde ze met Markus Riedlin (een enoloog – van de Geisenheim Universiteit, nietwaar), die acht jaar lang een wijngaard had beheerd in de staat New York met uitzicht op Lake Erie. Hij keerde terug naar Duitsland om directeur te worden van het grote staatsdomein Friedrich-Wilheim-Gymnasium in Trier. Kort daarna ontmoette hij op een proeverij Sybille, die geen verlegen, teruggetrokken bloem bleek te zijn, maar een vrouw met een formidabel karakter die op hun eerste afspraakje een fles van haar kurkdroge Sp\u00e4tlese meebracht om op te drinken. Niet lang daarna verliet hij het staatsdomein om met haar in Lieser te gaan werken. Vervolgens stopten ze met het gebruik van synthetische fungicide in de wijngaard en behaalden ze in 2013 de biologische certificering. In 2016 behaalde zij de biodynamische certificering van Demeter, en in 2018 behaalde Markus de Demeter certificering voor het kleine landgoed in Baden dat hij enkele jaren eerder van zijn vader erfde. Wijnen van beide landgoederen worden gemaakt op hun wijnmakerij in Lieser, en de twee nemen elke beslissing samen. Het is vermeldenswaard dat er vandaag de dag in het gehele Moezeldal minder dan tien gecertificeerde biologisch-dynamische wijngoederen zijn. Stilistisch gezien heeft Sybille zich in 2011 vastbesloten om droge wijnen te maken. Ze kiest voor \u00e9\u00e9n wijn per categorie en maakt de eerste drie niveaus beslist droog, waarbij haar auslese feinherb de overgang naar het zoete markeert. Dit was logisch omdat het de rijpingscyclus van de druif volgt. Met dat wijnjaar vernieuwde zij ook haar etiketten om de rijpheidsgraad aan te geven door de kleur van het etiket, die overeenkomt met de kleur van de druif in elk stadium. De uitzondering op die regel is het blauwe Kabinett-etiket, dat verwijst naar de Devoonse leisteen van haar wijngaarden en de mineraliteit die deze met zich meebrengt.<\/p>\n","protected":false},"featured_media":14004,"template":"","meta":{"_acf_changed":false},"product_brand":[],"product_cat":[1945,2053,1811,1924,1848,1977,2052,1910,1810],"product_tag":[],"class_list":["post-6858","product","type-product","status-publish","has-post-thumbnail","product_cat-druiven","product_cat-wijnlanden-duitsland","product_cat-witte-wijn-duitsland","product_cat-wijnregio-moezel","product_cat-witte-wijn-moezel","product_cat-riesling","product_cat-wijnlanden","product_cat-wijnregio","product_cat-witte-wijn","pa_brand-weingut-sybille-kuntz","pa_druiven-riesling","pa_jaargang-1422","pa_prijs-e50-7499","pa_regio-mosel","pa_viticultuur-biodynamisch","pa_volume-0750-l","first","instock","taxable","shipping-taxable","purchasable","product-type-simple"],"acf":{"domein":"Weingut Sybille Kuntz","domein_fr":"","domein_en":"","vinificatie":"De druiven worden tijdens de oogst in kleine kratten verzameld om ervoor te zorgen dat ze onbeschadigd de kelder bereiken. In de gesloten tankpers duurt de maceratie op de schil een paar uur om de natuurlijke aroma-extractie te bevorderen. Na een bezinking van gemiddeld 12 uur wordt het sap gefermenteerd. De vinificatie begint met inheemse gist en vindt plaats in roestvrijstalen tanks bij temperaturen tussen 16° en 18° C. Aanvankelijk wordt de gisting op temperatuur gehouden; Het hele gistingsproces duurt 6 tot 8 weken. De wijn wordt op de droesem bewaard tot de filtering in het voorjaar.","vinificatie_en":"","vinificatie_fr":"Les raisins sont collectés dans de petites caisses pendant les vendanges afin de s'assurer qu'ils arrivent à la cave sans être endommagés. Dans le pressoir à cuve fermée, la macération sur les peaux dure quelques heures pour favoriser l'extraction naturelle des arômes. Après un débourbage de 12 heures en moyenne, le jus est fermenté. La vinification commence avec des levures indigènes et se déroule dans des cuves en acier inoxydable à des températures comprises entre 16° et 18° C. La fermentation initiale est contrôlée par la température ; le processus de fermentation complet dure 6 à 8 semaines. Le vin est conservé sur les lies jusqu'à la filtration au printemps.","stijl":"Mineraal - Fris - Fruitig - Halfzoet","stijl_fr":"Minéral - Frais - Fruité - doux","stijl_en":"","jaar":"2011","jaar_fr":"","jaar_en":"","klimaat":"Koel Continentaal","klimaat_fr":"Continental frais","klimaat_en":"","druiven":"100 % Riesling","druiven_fr":"","druiven_en":"","wijncultuur":"Biodynamisch","wijncultuur_fr":"Biodynamique","wijncultuur_en":"","land":"Duitsland","land_fr":"Allemagne","land_en":"","regio":"Mosel","regio_fr":"","regio_en":"","eenheid":"75 cl","eenheid_fr":"","eenheid_en":"","unitsperbox":"0","unitsperbox_fr":"","unitsperbox_en":"","description":"De geschiedenis van de familie Kuntz in de wijnbouw en kuiperij gaat eeuwen terug in Lieser, één bocht stroomopwaarts van Bernkastel, in het hart van de Moezelvallei. Sybille groeide zoals te verwachten was op in de wijnbouw, een werk dat zij als kind ronduit verafschuwde. Toen ze aan de universiteit bedrijfskunde studeerde, baatte ze een wijnwinkel uit om de kosten te dekken, want wijn maken was haar tweede natuur. Na haar studie keerde ze terug naar de Moezel, de cirkel was rond... ze geloofde dat ze net zo goed Riesling uit de Moezel kon maken als de Riesling die ze had leren kennen en die ze in haar winkel verkocht. Haar smaak had zich ontwikkeld en haar wortels zaten diep in de wijn, dus waarom niet?<br \/><br \/>Sybille begon met iets meer dan een hectare wijngaard in 1984, een verschrikkelijk wijnjaar. Vanaf het begin werden haar wijnen gemaakt in de door haar geprefereerde drogere stijl. Dit was de traditie in een groot deel van het Moezeldal vóór de twee wereldoorlogen, toen druiven met een rijpheidsgraad die overeenkwam met QbA, Kabinett of Spätlese min of meer droog vergist werden, en de wijn een paar jaar moest rijpen om de stabiliteit te waarborgen voordat hij naar de markt werd verscheept. Na de oorlogen nam de praktijk van het maken van wijnen met restsuiker een hoge vlucht, die werd bekrachtigd met de superlatieve en zeer rijpe jaargang 1959. Ook nu nog behoren de meeste producenten aan de Moezel tot het kamp van de zoetere wijnen. Sybille had het ondanks haar familiegeschiedenis in de wijnbouw dan ook niet makkelijk: ze was niet alleen een verschoppeling die droge wijnen maakte, maar ze deed dat ook nog eens als vrouw. Tot overmaat van ramp was ze ook nog eens een wijnmaakster zonder diploma enologie. In 1990 stopte ze met het gebruik van herbiciden en pesticiden.<br \/><br \/>In 1995 trouwde ze met Markus Riedlin (een enoloog - van de Geisenheim Universiteit, nietwaar), die acht jaar lang een wijngaard had beheerd in de staat New York met uitzicht op Lake Erie. Hij keerde terug naar Duitsland om directeur te worden van het grote staatsdomein Friedrich-Wilheim-Gymnasium in Trier. Kort daarna ontmoette hij op een proeverij Sybille, die geen verlegen, teruggetrokken bloem bleek te zijn, maar een vrouw met een formidabel karakter die op hun eerste afspraakje een fles van haar kurkdroge Spätlese meebracht om op te drinken. Niet lang daarna verliet hij het staatsdomein om met haar in Lieser te gaan werken. Vervolgens stopten ze met het gebruik van synthetische fungicide in de wijngaard en behaalden ze in 2013 de biologische certificering. In 2016 behaalde zij de biodynamische certificering van Demeter, en in 2018 behaalde Markus de Demeter certificering voor het kleine landgoed in Baden dat hij enkele jaren eerder van zijn vader erfde. Wijnen van beide landgoederen worden gemaakt op hun wijnmakerij in Lieser, en de twee nemen elke beslissing samen.<br \/><br \/>Het is vermeldenswaard dat er vandaag de dag in het gehele Moezeldal minder dan tien gecertificeerde biologisch-dynamische wijngoederen zijn. Stilistisch gezien heeft Sybille zich in 2011 vastbesloten om droge wijnen te maken. Ze kiest voor één wijn per categorie en maakt de eerste drie niveaus beslist droog, waarbij haar auslese feinherb de overgang naar het zoete markeert. Dit was logisch omdat het de rijpingscyclus van de druif volgt. Met dat wijnjaar vernieuwde zij ook haar etiketten om de rijpheidsgraad aan te geven door de kleur van het etiket, die overeenkomt met de kleur van de druif in elk stadium. De uitzondering op die regel is het blauwe Kabinett-etiket, dat verwijst naar de Devoonse leisteen van haar wijngaarden en de mineraliteit die deze met zich meebrengt.","description_fr":"L'histoire de la famille Kuntz en matière de viticulture et de tonnellerie remonte à plusieurs siècles à Lieser, un virage en amont de Bernkastel, au c\u0153ur de la vallée de la Moselle. Sybille, comme il fallait s'y attendre, a grandi dans la viticulture, un métier qu'elle détestait dans son enfance. Lorsqu'elle étudiait l'administration des affaires à l'université, elle tenait un magasin de vin pour couvrir ses dépenses, car faire du vin était sa seconde nature. Après ses études, elle retourne en Moselle ; la boucle est bouclée. elle était convaincue qu'elle pouvait faire du Riesling de Moselle aussi bien que le Riesling qu'elle avait appris à connaître et qu'elle vendait dans sa boutique. Ses goûts s'étaient développés et ses racines étaient profondes dans le vin, alors pourquoi pas ? Sybille a commencé avec un peu plus d'un acre de vignoble en 1984, un millésime terrible. Dès le début, ses vins ont été élaborés dans le style plus sec qu'elle préfère. C'était la tradition dans une grande partie de la vallée de la Moselle avant les deux guerres mondiales, lorsque les raisins ayant un niveau de maturité équivalent à QbA, Kabinett ou Spätlese étaient fermentés plus ou moins sec, et le vin devait vieillir pendant quelques années pour assurer sa stabilité avant d'être expédié sur le marché. Après les guerres, la pratique de l'élaboration de vins avec du sucre résiduel a pris son essor, entérinée par le superlatif et très mûr millésime 1959. Aujourd'hui encore, la plupart des producteurs de la Moselle appartiennent au camp des vins plus doux. Ainsi, malgré ses antécédents familiaux en matière de viticulture, Sybille n'a pas eu la vie facile : non seulement elle était exclue de la production de vins secs, mais elle le faisait en tant que femme. Pour ne rien arranger, elle était également viticultrice, sans diplôme d'\u0153nologie. En 1990, elle a cessé d'utiliser des herbicides et des pesticides. En 1995, elle a épousé Markus Riedlin (un \u0153nologue - de l'université de Geisenheim, à droite), qui avait passé huit ans à gérer un vignoble dans le nord de l'État de New York, avec vue sur le lac Érié. Il retourne en Allemagne pour devenir directeur du grand lycée public Friedrich-Wilheim-Gymnasium de Trèves. Peu après, il a rencontré Sybille lors d'une dégustation, qui s'est avérée être non pas une fleur timide et recluse, mais une femme au caractère formidable qui, lors de leur premier rendez-vous, a apporté une bouteille de son Spätlese bouchonné à boire. Peu de temps après, il a quitté le domaine de l'État pour travailler avec elle à Lieser. Ils ont ensuite cessé d'utiliser des fongicides de synthèse dans le vignoble et ont obtenu la certification biologique en 2013. En 2016, ils ont obtenu la certification biodynamique Demeter, et en 2018, Markus a obtenu la certification Demeter pour le petit domaine de Baden qu'il a hérité de son père quelques années plus tôt. Les vins des deux domaines sont élaborés dans leur cave de Lieser, et les deux hommes prennent toutes les décisions ensemble. Il est à noter qu'il existe aujourd'hui moins de 10 domaines viticoles certifiés biodynamiques dans toute la vallée de la Moselle. Sur le plan stylistique, Sybille a décidé de faire des vins secs en 2011. Elle a choisi un vin par catégorie et a fait les trois premiers niveaux résolument secs, son feinherb auslese marquant la transition vers le sucré. C'est logique car il suit le cycle de maturation du raisin. Avec ce millésime, elle a également revu ses étiquettes pour indiquer le niveau de maturité par la couleur de l'étiquette, qui correspond à la couleur du raisin à chaque stade. L'exception à cette règle est l'étiquette bleue du Kabinett, qui fait référence à l'ardoise dévonienne de ses vignobles et à la minéralité qu'elle apporte.","description_en":""},"yoast_head":"\n